حتماً بخونید و به دوستان تون هم تصیه کنید:

داستان واقعی 300 اسپارتان

همیشه وقتی یه آدمی که گوشه گیر شده بود رو میدیدم، با خودم میگفتم: "این یارو ...ش خله ها!

زندگی به این ردیفی(کجاش ردیف بود حالا بماند!)"

حالا همه نگام میکنن میگن: "آرمان چته؟ چتی؟!؟!"

شاید امروز همون روز باشه، همونی که مدتهاست منتظرشم.

روزی که قراره تموم اون اتفاقاتی که باید بیفته، بیفته.

روزی که اونایی که قراره بیان، بالاخره بیان.

و اونایی هم که قراره برن، بالاخره برن.

روزی که . . .

.

.

.

البته شایدم هنوز اون روز نباشه.

یعنی اون روزی که بازم مثل بقیه روزاست.

روزی که بازم به جای ساعت ده، باید ساعت شش و ربع پا شم.

روزی که تا ظهر بزنم تو سرم و آخرشم نه صبحونه بخورم، نه فیزیک بخونم و نه آنالیز.

روزی که تو کف یه پارت اسنوکر بمونم و ندونم که اصلاً کی شب شد.

روزی که . . .

--------------------------------------------------------------------------------------------

پی نوشت:

راستی یه سؤال! چرا روزا شبا شروع میشن؟

--------------------------------------------------------------------------------------------

 پس نوشت:

راستی یه سؤال دیگه!

کی میدونه روزا پشه ها کجا میرن؟

گفتي که چو خورشيد زنم سوي تو پر
چون ماه شبي مي کشم از پنجره سر
اندوه که خورشيد شدي تنگ غروب
افسوس که مهتاب شدي وقت سحر