|
|
|
|
|
آن كه بر در مي كوبد صداي من است خسته و خراشيده از كوه ها و بيابان هاي دور گذشته است صدايم را بشنو روزهاي بسيار است دراز كشيده ام در اين اتاق و موريانه ها را تماشا مي كنم كه بر اندام جوانم قدم مي زنند موشي در سرم خانه كرده و مغزم را مي خورد شب هاي بسيار است دراز كشيده ام در اين اتاق انگشتانم پوسيده كلمات بر لبم خشكيده تنها صدايم از دريچه گريخته است آن كه بر در مي كوبد از "من گرگ خيالبافي هستم" اثر الياس علوي |
||
|
+
نوشته شده در چهارشنبه دهم تیر 1388ساعت 19:24 توسط آقاهه، خرگوش نامرئی و دوست غولش!
|
|
||